χελιδόνια παντού...

που αγαπώ τόσο πολύ και θα ήθελα να είμαι κι εγώ ένα...
δεν είναι μόνο στον ουρανό!!!
είναι και μέσα στα σχολεία!
να εξηγηθώ...

παρ' όλο τις χαζομάρες του κάθε μυαλού που συναντώ όλη την βδομάδα, υπάρχουν και μυαλά που πράγματι αξίζει να ασχοληθείς μαζί τους!
ευτυχώς δηλαδή γιατί θα είχα φρικάρει!!!

να πω πρώτα για το σχολείο που μισώ! οι περισσότερες τρίτες μου είναι οι ίδιες. όμως με κρατάει ζωντανή η δευτέρα τάξη!!! όλα τα παιδάκια εκεί με το που θα με δουν έρχονται και με αγκαλιάζουν σαν να είμαι η μαμά τους!!! έχουμε κάνει πολλά πράγματα μαζί! έχουμε τραγουδήσει, έχουμε ζωγραφίσει, έχουμε παίξει με τα κρουστά οργανάκια, έχουμε μάθει ρυθμικές αξίες, έχουμε χορέψει και πάντα τους πάω κάτι καινούριο να δοκιμάσουν!!!!

σήμερα θα πω μόνο τα καλά γιατί αν είσαι αισιόδοξος άνθρωπος θα έρθουν όλα έτσι όπως τα έχεις φανταστεί!!!

τις τετάρτες με κρατάνε ζωντανή όλες οι τάξεις!!! αν ήμουν περισσότερες ώρες εκεί θα είχαμε κάνει πολλά πράγματα με την διευθύντρια και με τους δασκάλους! παρ' όλο που είναι μεγάλοι σε ηλικία όλοι, έχουν όρεξη και είναι δάσκαλοι με δ κεφαλαίο.

τις παρασκευές σηκώνομαι από το κρεβάτι πάρα πολύ δύσκολα γιατί είναι η τελευταία μέρα της εβδομάδας και γιατί πάω νωρίτερα απ' ότι τις άλλες μέρες στα άλλα σχολεία.
εκεί με κρατάει η πέμπτη τάξη! είναι η μόνη πέμπτη που δεν έχει διαμαρτυρηθεί ποτέ για τα τραγούδια που μαθαίνουμε!

και πάμε για το καλύτερο σχολείο της χρονιάς, τις δευτέρες και τις πέμπτες. το θεατρικό μου! αυτό που είναι το αισιόδοξο σε όλο αυτό το θέμα που λέγεται θεατρικό είναι ότι ο διευθυντής προσπαθεί πραγματικά να με βοηθήσει και να κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί ο άνθρωπος, χωρίς να έχει λεφτά το σχολείο του!!!!
και εδώ θέλω να σας πω κάτι που ίσως δεν γνωρίζετε. μέχρι πέρυσι το κάθε σχολείο έπαιρνε από το κράτος περίπου 8 με 10 ευρώ για κάθε παιδί. δηλαδή αν το σχολείο είχε 100 παιδιά έπαιρνε το τρίμηνο 800 με 1000 ευρώ. οπότε ο διευθυντής έκανε το κουμάντο του και πλήρωνε τα πάντα. από τις καθαρίστριες και πετρέλαιο μέχρι τις κιμωλίες. φέτος το κάθε σχολείο παίρνει ανάλογα το γλύψιμο και τα κονέ που έχει στο δημοτικό συμβούλιο!!! αν δεν έχεις όλα αυτά παίρνεις περίπου 1000 ευρώ το εξάμηνο.

γι' αυτό, ευχαριστώ πολύ τον διευθυντή του συγκεκριμένου σχολείου που κάνει τα αδύνατα δυνατά να ευχαριστήσει όλους τους δασκάλους και για όλους μας στο μυαλό μας, στην σκέψη μας έχουμε τα παιδιά και κανέναν άλλον.
και σημασία δεν έχουν τα υλικά αλλά η ψυχούλες αυτές που καλούμαστε εμείς όχι μόνο να τους μάθουμε γράμματα αλλά και να ξεφύγουν από τα προβλήματα της οικογένειάς τους.

έστω και με φτωχά σκηνικά και φτωχά ηχητικά η παράσταση θα γίνει και θα περάσουμε Τ-Ε-Λ-Ε-Ι-Α!!!!!!!!!!  

καλό μήνα...

περάσανε και οι διακοπές, πέρασε και η πρωτομαγιά, έρχονται και οι εκλογές και κάτι εκδρομές κι εγώ με όλα αυτά έχω κάνει μόνο 2 πρόβες!!!!

καλά, πρώτα από όλα διαβάστε εδώ αν θέλετε, για να μάθετε για την εμπειρία στη Νάουσα με την φιλαρμονική! σούπερ!!!

 τα παιδάκια μου λοιπόν, μετά το πάσχα έχουν μάθει τα λόγια τους!!!! αυτό είναι καλό γιατί φαίνεται ότι τους αρέσει το όλο πρότζεκτ!
τους λέω λοιπόν να παίξουμε το θεατρικό έτσι ακριβώς όπως θα πρέπει να το παίξουμε το καλοκαίρι. ο καθένας θα έχει το νου του να ξέρει πότε θα βγει και πού θα σταθεί. ξεκινάμε με τις 2 πρώτες πράξεις, που είναι οι πεταλούδες, οι μαργαρίτες, ο τέτιξ, ο λαγός και η χελώνα. μετά μπαίνουν τα μυρμήγκια! βρε που είναι τα μυρμήγκια να μπούν??? εξαφανισμένα τα μυρμήγκια!!!! είχαν πάει για νερό!!!! τα πήρα στο κρανίο!!! μα καλά τους λέω, θα τρέχω από πίσω σας να σας φωνάζω "μυρμήγκια βγαίνετε!!!"? ρεζίλι θα γίνουμε!!!
στην επόμενη πρόβα, τους μίλησα πιο ήρεμα και το πετύχαμε!!!
όμως ο τζίτζικας πάνω στην σκηνή που οι άλλοι λέγανε τα λόγια τους αυτός έριχνε σφαλιάρες στον λαγό!!!

και έχω και τρέξιμο να δω πώς θα φτιάξω τα σκηνικά, πόσα μέτρα θα είναι το σκηνικό, ποιός θα το ζωγραφίσει, το σχολείο θα έχει λεφτά να πληρώσει?, τα κουστούμια θα είναι έτοιμα?, οι υπόλοιποι δάσκαλοι θα θέλουν να το κάνουμε βράδυ?, ο ήχος και ο φωτισμός θα είναι σωστός? πότε θα προλάβω να τα ηχογραφήσω τα παιδιά? κι άλλα κι άλλα κι άλλα.......
ουφ ανγχώθηκα πάλι!!!!
      

τίτλος άγνωστος...

είναι λίγο αχταρμάς αυτά που θέλω να γράψω γι' αυτό είναι και ο τίτλος άγνωστος!

τα παιδάκια μου πάνω απ' όλα είναι τα καλύτερα παιδιά! όσο περνά ο καιρός παίζουν και πιο καλά! η αλεπού μου από την μία πρόβα στην άλλη έχει κάνει φοβερή πρόοδο! μπράβο της και έχει βάλει και στοιχεία δικά της μέσα και πολύ το χαίρομαι  που βοηθάω την φαντασία τους!!! επίσης είναι και οι πεταλούδες μου, οι χορεύτριες που κάποια στιγμή πρέπει να φύγουν γιατί έρχεται ο χειμώνας και λένε τα λόγια του και ενδιάμεσα φταρνίζονται! αυτό το σκέφτηκαν μόνες τους!!!

μακάρι όλοι οι άνθρωποι να ήταν λίγο πιο ευγενικοί μεταξύ τους και όχι με το παραμικρό να σου φωνάζουν και να τους κοιτάς έτοιμος να βάλεις τα κλάματα! πριν μιλήσεις, ότι προβλήματα κι αν έχεις, σκέψου λίγο και τον άλλον ότι μπορεί να μην το σκέφτηκε, μπορεί να έχει κι αυτός προβλήματα, μπορεί, μπορεί, χίλια μπορεί! το κάνω κι εγώ πολλές φορές αλλά προσπαθώ αυτόν τον καιρό να μην το κάνω! και ξέρετε τα παιδιά αυτούς τους ανθρώπους τους κοροϊδεύουν! στα ίσα! δεν τους νοιάζει! τα παραδέχομαι! πρέπει να παίρνουμε πολλά μαθήματα από αυτά γιατί τα έχουμε ξεχάσει!

έρχεται η αδελφή μου! μόνιμα στη λαμία και χαίρομαι πάρα πολύ γιατί έχουμε πολλά χρόνια να ζήσουμε μαζί στην ίδια πόλη! πάνω από 10! έχω πολλά πράγματα να της δείξω και λίγους ανθρώπους να της γνωρίσω! λίγους αλλά καλούς! επιτέλους θα έχω έναν δικό μου άνθρωπο να τα λέμε (εκτός του  άντρα μου φυσικά)!

καλά χθες στην φιλαρμονική παίξαμε το pianto eterno, ένα κομμάτι που θα παίξουμε στον επιτάφιο, φανταστικό κομμάτι, τόσο απαλό με πολλά σκαμπανεβάσματα δυνατά - σιγά και πολλές αλλοιωμένες νότες που φυσούσα το κλαρίνο και έκλαιγα μαζί! βέβαια έπαιξε ρόλο και η κατσάδα που έφαγα χωρίς λόγο πριν από αυτό (αυτά που έλεγα πριν) αλλά είναι από τις λίγες φορές που πραγματικά με αγγίζει το άκουσμα μιας μουσικής, πόσο μάλλον όταν συμμετέχω κι εγώ!  

πάρτε μια γεύση... εμείς το παίζουμε λίγο πιο αργά...

παλιά παίζανε και το adagio του albinoni! άλλο φανταστικό κομμάτι! εκεί κι αν θα έκλαιγα με μαύρο δάκρυ!!!!!!

καλά λέω εγώ να μεταναστεύσω στην κέρκυρα!!!!

σχολεία και πάλι σχολεία...

παιδιά δεν υπάρχουν τα παιδιά! κάθε μέρα και κάτι καινούριο!!!

μετά από πολλές πρόβες για την 25 μαρτίου και μετά από δύο γιορτές, κατάλαβα ότι όσες φωνές και να βάλεις, όσες πρόβες και να κάνεις, ότι και να κάνεις... αν οι δάσκαλοι βαριούνται και είναι σαν τις μεγάλες παρασκευές μαζεμένες μαζί, δεν μπορείς να πετύχεις τίποτα!!!!

Στο ένα σχολείο τα παιδιά τα είπαν και ξαλάφρωσαν και στο άλλο, τι τα είπαν τι δεν τα είπαν το ίδιο και το αυτό!!! και εμένα ξέρετε γιατί με νοιάζει? γιατί αυτά τα παιδιά που δεν τους άγγιξε καθόλου η γιορτή ήταν τα παιδιά μου, αυτά που θα κάνουμε το θεατρικό! τρελάθηκα!!! δηλαδή το καλοκαίρι πως θα παίξουν??? και τους έλεγα: παιδάκια μου αυτό που κάνουμε τώρα είναι μια πρόβα γι' αυτό που θα κάνουμε το καλοκαίρι! πάρτε το λίγο σοβαρά και προσπαθήστε να τα πείτε δυνατά και καθαρά, εκφραστικά να καταλαβαίνουν οι από κάτω, τίποτα αυτά, στον κόσμο τους!

σήμερα κάναμε πρόβα με τον δεύτερο τζίτζικα ο οποίος είναι ένα παιδί πολύ έξυπνο και όμορφο και έχει πάθει την εξής πλάκα!: τον γουστάρουν όλα τα κορίτσια του σχολείου αλλά ο ίδιος δεν θέλει καμία! δεν ενδιαφέρεται για γκομενικά, θέλει να παίζει μπάλα, να κάνει χιπ-χοπ, μπαρκούρ, και έχει πάθει ένα κομπλάρισμα, ντρέπεται τόσο πολύ που δεν μπορεί να χαλαρώσει και να παίξει όπως μπορεί να παίξει!
μέσα στο θεατρικό έχουμε πολλά τραγούδια στα οποία πρέπει να χορεύουνε κι όλας και ενώ μπορεί και ξέρει να κουνηθεί, κάθεται σαν το σκουπόξυλο και κοιτάει τους άλλους! και τα άλλα αγόρια τον κοιτάνε και τον κοροϊδεύουνε! που θα πάει όμως, θα τα καταφέρει και θα είναι καλύτερος από όλους!!!

για τα σχολεία λοιπόν...

το πρώτο που θα πω είναι για το σχολείο που μισώ!!! κάθε χρόνο θα υπάρχει και ένα τέτοιο!!!

είναι σε ένα χωριό εδώ κοντά και οι δάσκαλοι πάντα όποτε πάω τρώγονται με τα ρούχα τους! πάντα ακούω πολιτικές συζητήσεις και βαριέμαι αφάνταστα! τα παιδιά είναι στην κοσμάρα τους και γιατί να μην είναι άλλωστε, αφού οι γονείς τους έχουν χωράφια και καλό θα ήταν όταν μεγαλώσουν να τα πάρουν αυτά γιατί έτσι μόνο θα πάνε μπροστά!
το καλό είναι ότι επειδή στην πέμπτη τάξη δεν θέλουν να κάνουν μάθημα και μιλάνε και φωνάζουν συνέχεια, αποφάσισα να κάνουμε ένα θεατρικούλι στο τέλος της χρονιάς που θα το φτιάξουν μόνα τους! η ιδέα ήρθε από μόνη της και καταενθουσιάστηκαν!!!!
το θεατρικό έχει να κάνει με έναν διαγωνισμό τραγουδιού το "school Idol". όλα οργανωμένα!!!! τρεις κριτές, δυο παρουσιαστές, 2 γκρουπ, 5 σόλο τραγουδιστές, κοινό, σωματοφύλακες! μέχρι και σενάριο έγραψαν μόνο που δεν θέλουν να αποφασίσουν ποιος θα κερδίσει για να μην αδικήσουν κανέναν! κατά βάθος είναι καλά παιδιά!!!! και αποφασίσαμε να κερδίσουν όλοι!
αυτά με το πρώτο σχολείο!!!

στο δεύτερο σχολείο δεν έχω να πω τίποτα γιατί πάω μόνο τρεις ώρες και κάνω το μάθημά μου κανονικά.

στο τρίτο σχολείο αποφάσισαν να κάνουν μια γιορτή στις 25 Μαρτίου (πρώτη φορά φέτος που κάνουν γιορτή). και αποφάσισαν να κάνουν γιορτή γιατί πέφτει παρασκευή και παρασκευές είμαι κι εγώ εκεί για να ακουστεί και κανά τραγουδάκι να γεμίσει η γιορτή!!!! και ο ένας δάσκαλος εκεί θέλει να είναι 45 λεπτά η γιορτή για να προλάβει μετά να πιάσει ένα κεντρικό τραπεζάκι στην πλατεία να είναι πρώτη μούρη ο μαλάκας!!!! μη χάσει!!!

στο τέταρτο σχολείο κάνω το θεατρικό! οι πρόβες συνεχίζονται κανονικά! όλα τέλεια με τα εκτάκια μου!!! περνάμε πολύ ωραία και έχουν αρχίσει να ανοίγονται και πραγματικά εκπλήσσομαι με τα ταλέντα τους!!! μέχρι και τα ερωτικά τους μου εμπιστεύονται!!! πολύ γουστάρω! γελάμε πολύ με τα σαρδάμ που κάνουν!!!

και τέλος το πιο κουφό!!!

ένα άλλο σχολείο, άσχετο με αυτά που πάω, με βρήκε μέσω γνωστών για να οργανώσω την δική τους τελική γιορτή! και αναρωτήθηκα! είναι δυνατόν? κανένας δάσκαλος σε αυτό το σχολείο δεν θέλει να κάνει κάτι με την τάξη του για να χαρούνε τα παιδιά?
και έτσι ο σύλλογος γονέων με βρήκε και μου είπε αν θέλω να τα οργανώσω εγώ! και εγώ φυσικά δέχτηκα με χαρά! αλλά το πρόβλημα είναι ότι θέλουν τις πρόβες να τις κάνω το πρωί! αλλά εγώ δουλεύω το πρωί και μάλλον δεν θα γίνει! αν μπορέσουν οι γονείς να φέρνουν τα παιδιά τους στο σχολείο τα σαββατοκύριακα έχει καλώς!
αυτά! τα είπα και ξαλάφρωσα!!!!
χαχαχα!!!!  

λίγα πράγματα εκτός σχολείου...

περάσανε πολλές μέρες από την τελευταία φορά που έγραψα και πραγματικά γίνανε πολλά πράγματα από τότε. πολλά που είναι προσωπικά και άσχημα και τα προσωπικά και άσχημα δεν θέλω να τα γράφω σε αυτό το μπλόγκ γιατί είναι άλλη η θεματολογία του! όμως αυτή τη φορά δεν μπορώ και θέλω να τα γράψω με λίγα λόγια.

πρώτον, μάλωσα με τους γονείς μου γιατί άλλα θέλουν αυτοί, άλλα θέλω εγώ.
εντάξει, το ξεπεράσαμε.

δεύτερον, εξαιτίας των γονιών μου κόντεψα να χωρίσω.
εντάξει, το ξεπεράσαμε (αυτό έλειπε να μην το ξεπερνάγαμε, αλλά δεν θα ξανααφήσω να γίνει).

τρίτον, έφυγε από την ζωή ο αγαπημένος σύντροφος της αδελφής μου.
αυτό δεν νομίζω να το ξεπεράσουμε ποτέ!
να σας πω την αλήθεια δεν τον συμπαθούσα και πολύ αλλά ποτέ δεν ήθελα να αρρωστήσει και να φύγει έτσι με τόσο πόνο και ταλαιπωρία. του ζητώ συγνώμη και ελπίζω να είναι καλά εκεί που είναι. ελίνα μου γλυκιά να τον θυμάσαι και να κρατήσεις τα καλά που περάσατε μαζί και όχι του τελευταίους έξι μήνες.

για τα σχολεία θα γράψω αύριο!

άσχετο...

δεν σε βοηθάω γιατί αν σε βοηθήσω θα επαναπαυθείς και δεν θα προχωρήσεις μπροστά!!! ποιος πατέρας το λέει αυτό στο παιδί του???????