Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2012

και η ζωή συνεχίζεται...

πάρα πολύ όμορφα!!!
λεφτά δεν έχουμε, ρούχα δεν έχουμε, βόλτες δεν έχουμε...
αλλά τουλάχιστον έχουμε φίλους καλούς, αγάπη πολύ, χόμπι ένα, φαγητό καλό(!) και δουλειά!

φέτος τα πράγματα στα σχολεία είναι πολύ καλά! οργανώνονται απεργίες αλλά δεν κάνει κανείς γιατί τα λεφτά είναι λίγα και δεν αντέχουμε να χάσουμε κι άλλα! το καλό είναι ότι σιγά σιγά στον κλάδο μας τα κόμματα τα βρίσκουν σκούρα γιατί όλοι έχουν καταλάβει λίγο πολύ τί λαμόγια είναι, οπότε ελπίζω να καθαρίσουμε κάποτε από αυτούς!

φέτος και πάλι έχω 20 τάξεις και 4 τάξεις στο ολοήμερο! (αυτές δεν μετράνε γιατί είναι όλα τα παιδιά μαζί από πρώτη δημοτικού μέχρι έκτη οπότε δεν μετράνε!)
από αυτές λοιπόν τις τάξεις με μία έχω μεγάλο πρόβλημα!!!! από την πρώτη στιγμή που μπήκα μέσα, αισθάνθηκα ότι κάτι δεν πάει καλά! αισθάνθηκα μία παγωμάρα, έναν εκνευρισμό, τα έχασα τελείως (και έχω πολλά χρόνια να το νιώσω αυτό!) τα παιδιά είναι τελείως αδιάφορα και δεν τους αρέσει τίποτα!!!! κάνουν τόσο πολύ φασαρία και δεν με υπολογίζουν καθόλου που αναγκάστηκε ο διευθυντής να επέμβει και να τους πει ότι θα πάρουν όλοι κακό βαθμό!

με τις υπόλοιπες 19 τάξεις τα περνάω τέλεια!!! στο ένα σχολείο έχω και αίθουσα μουσικής!!!! με πολλά κρουστά όργανα, αρμόνιο, πίνακα, υπολογιστή, τηλεόραση, ντι-βι-ντί, χώρο για παιχνίδια!!! είμαι πολύ χαρούμενη!!!! τέλος το κουβάλημα!!!! και να φανταστείτε ότι μου είχαν πει ότι δεν είναι καλό σχολείο!!! βέβαια επειδή είναι μεγάλο σχολείο, οι δάσκαλοι είναι πολλοί και ξεχνάνε να σου πουν καλημέρα αλλά δεν με πειράζει καθόλου γιατί έχουμε δει και σε άλλα μικρά σχολεία τα πολλά κολλητιλίκια δεν μας έχουνε βγει σε καλό!  

στο άλλο σχολείο οργανώνουν για τα χριστούγεννα πολλά όμορφα πράγματα! γιορτή μεγάλη με όλες τις τάξεις μαζί, μπαζάρ με δημιουργίες των παιδιών, δωρεές στα ορφανοτροφεία της πόλης, γλυκά, παραδοσιακά κάλαντα από πολλές περιοχές της Ελλάδας (εγώ είμαι αυτή!!!) και όλα αυτά με τον σύλλογο γονέων!!! επιτέλους μια καλή συνεργασία σχολείου - γονιών - χωριού!!!

είναι πολύ σημαντικό τελικά να ξέρει ο καθένας την θέση του και να βοηθάει με τον τρόπο που μπορεί! και το πιο σημαντικό να μην το παίζει κανείς αρχηγός και να θέλει να φανεί ότι έχει κάνει όλη την δουλειά μόνος του και να υπάρχει ανοιχτός διάλογος με ουσία και ιδέες και λύσεις από όλους! μακάρι να υπήρχε αυτό σε όλα τα σχολεία! 

2 σχόλια:

  1. Τι περίεργο αυτή η μία τάξη είναι τόσο παγωμένη... Κάτι θα συμβαίνει εκεί μέσα... Ίσως να μην έχουν καλή προηγούμενη εμπειρία με το μάθημα. Ωραία πρόκληση όμως θα είναι για 'σένα. Τα παιδιά θέλουν παιχνίδια κι αγάπη. Απ'όσο σε ξέρω θα τα καταφέρεις και θα τα κερδίσεις κι αυτά.

    Καλή επιτυχία στο έργο σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αχ!!!! είναι πολύ περίεργο ναι!!! από ότι ξέρω, παλιά είχαν πολύ καλό δάσκαλο μουσικής!!! αυτή η πρόκληση δεν μου αρέσει καθόλου!!! θα προσπαθήσω όμως! μήπως κι αυτή θέλει κανένα θεατρικό??? χαχαχα!!!! θα δούμε! κάτι θα σκεφτούμε!
      ευχαριστώ πολύ! μου δίνεις δύναμη να συνεχίσω!!!

      Διαγραφή